Antoni Biłka

Urodził się 2 marca 1906 roku w Stryszowie (krakowskie),

zmarł 11 marca 1970 roku w Bielsku-Białej.

Ukończył Szkołę Malarstwa, Rzeźby i Grafiki w Bielsku.

Był członkiem ZPAP od 1950 roku (nr legitymacji: 1927).

Uprawiał głównie rzeźbę, a także malarstwo i grafikę.

Był nauczycielem w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych

w Bielsku-Białej.

Duet (Park Śląski)
fot. archiwalna rodziny Biłków
Fot. artysty
archiwum rodziny Biłków

Ważniejsze realizacje:

Pomnik Żołnierza Polskiego

w Wilkowicach, Pomnik

Wojska Polskiego w Żywcu, Pomnik

ku Czci Ofiar Hitlerowskich

w Komorowicach, płaskorzeźby na

Domu Strażaka w Wilkowicach

i Domu Kultury w Radlinie.

Realizował w kamieniu rzeźby

zaprojektowane przez: Xawerego

Dunikowskiego, Stanisława Sikorę,

Alfonsa Karnego, Ryszarda

Sroczyńskiego i innych,

są to pomniki: na Górze św. Anny,

w Oksywiu, M. Nowotki i S. Jaracza

w Warszawie oraz A. Mickiewicz

a w Bielsku-Białej; rzeźby w:

gmachu Rady Państwa w Warszawie,

Pałacu Kultury w Dąbrowie

Górniczej, Parku Kultury (ob. Park

Śląski) w Chorzowie i Pałacu

Młodzieży w Katowicach.

Brał udział w wystawach

oddziałowych, okręgowych

w Katowicach, ogólnopolskich oraz

międzynarodowych we Włoszech.

Ważniejsze wystawy:

– „Polskie dzieło plastyczne

w XV-leciu PRL”, Warszawa 1961.

Ważniejsze nagrody:

wyróżnienie za projekty pomników

w Sosnowcu i Krakowie, druga

nagroda (rzeźba) na wystawie

„Człowiek i współczesność”, Katowice

1966.