Antoni Kuś

Urodził się 6 stycznia 1916 roku w Rajczy, zmarł 23 lutego 2003 roku w Bielsku-Białej.

Od 1933 roku uczył się w szkole artystycznej w Istebnej prowadzonej przez Ludwika

Konarzewskiego seniora. To w niej poznał podstawowe techniki rzeźby w drewnie.

W 1938 roku został powołany do wojska, gdzie zastała go wojna. Uciekł z niewoli

niemieckiej, do końca okupacji pracował fizycznie w Rajczy.

Po wojnie zatrudnił się w Ministerstwie Przemysłu w Katowicach. Już jako człowiek

żonaty podjął w 1948 roku studia w katowickiej filii Wyższej Szkoły Sztuk

Plastycznych we Wrocławiu, które ukończył w roku 1952, uzyskując dyplom II

Wydziału Grafiki Propagandowej w Katowicach Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

Od 1954 roku był członkiem ZPAP (nr legitymacji: 3169).

Po studiach pracował jako grafik użytkowy i projektant architektury i wystroju wnętrz,

w większości w zespole z Zygmuntem Gackiem.

Zajmował się także projektowaniem i wykonywaniem wnętrz kościołów, kaplic

(Oczkowo, Kocierz), malowaniem obrazów o tematyce sakralnej.

Był czynny zawodowo do końca życia. Malował chętnie portrety – ostatni, niedokończony,

powstał trzy dni przed śmiercią.

Uczestniczył w wystawach oddziałowych, okręgowych, ogólnopolskich

oraz w Międzynarodowej Wystawie Plakatu w Berlinie.

Wydmy
1965-1970, olej, płótno
Muzeum Historyczne w Bielsku-Białej
MBB/S/2343, fot. A. Migdał-Drost
Fot. artysty
J.L. Grabowski