Franciszek Dudziak

Urodził się 6 listopada 1883 roku w Międzybrodziu Bialskim, zmarł 4 września 1953 roku w Bielsku-Białej.

Studiował malarstwo w krakowskiej ASP u prof.: Józefa Unierzyskiego i Wojciecha Weissa, zdobywając liczne

nagrody i pochwały. Uzyskał absolutorium z filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1910 roku w Lipniku

poślubił Magdalenę Tatara. W 20-leciu międzywojennym pracował w szkolnictwie, m.in. w Rybienku i Białej.

Członek ZPAP od 1945 roku.

Po wojnie pracował jako nauczyciel rysunku w LO im. Kopernika oraz Państwowym Ognisku Kultury

Plastycznej w Bielsku. W 1947 roku zaprojektował i wykonał polichromie we wnętrzu kościoła pw. Świętej

Trójcy w Bielsku. Brał udział w wystawach oddziałowych i okręgowych w Katowicach. Pisał słowa wstępne

do katalogów wystaw ZPAP Oddziału w Bielsku.

Dolina Żarnówki w Międzybrodziu
ok. 1950, akwarela, papier
Muzeum Historyczne w Bielsku-Białej
MBB/S/842, fot. A. Migdał-Drost
J. Chwierut, Portret malarza
Franciszka Dudziaka
1947, olej, płótno
Muzeum Historyczne w Bielsku-Białej
MBB/S/2273, fot. A. Migdał-Drost

Bibl.: Słownik artystów polskich i obcych w Polsce

działających (zmarłych przed 1966). Malarze, rzeźbiarze, graficy, t. 2 (D–G),

Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk 1975, s. 110.