Franciszek Suknarowski

Urodził się 12 maja 1912 roku w Wadowicach, zmarł 6 lipca 1998 roku tamże.

Artysta rzeźbiarz i malarz. Studia artystyczne odbywał w Krakowie w latach

1931-1936 w Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem prof.: Xawerego

Dunikowskiego i Kazimierza Sichulskiego. Już jako student związał się z kręgiem

artystycznym Emila Zegadłowicza w Gorzeniu Górnym. Po raz pierwszy wystawiał

swe prace w roku 1933, z okazji obchodów jubileuszu twórczości E. Zegadłowicza.

Przed wojną wystawiał również w Krakowie, Bielsku i Wiśle.

Był członkiem założycielem przedwojennej Grupy Plastyków Beskidzkich „Czartak II”,

współzałożycielem Klubów Pracy Twórczej „Beskidy” i „Beskidnicy”.

Przez wiele lat pełnił funkcję prezesa Towarzystwa

Miłośników Ziemi Wadowickiej i Fundacji „Czartak”.

Po wojnie związał się ze szkolnictwem. Uczył

w wadowickim liceum, a od 1950 roku

był wykładowcą rzeźby i technik malarskich

w Państwowym Liceum Technik Plastycznych

w Bielsku-Białej i dyrektorem Państwowego

Ogniska Kultury Plastycznej.

Najważniejsze rzeźbiarskie realizacje z lat 30. XX

wieku to: „Portret rzeźbiarza W. Bałysa”, „Portret

matki”, „Statua św. Józefa” (klasztor oo. karmelitów

w Wadowicach), „Nimfa w kąpieli”., „Jaszczur”, „Akt

kobiecy – rzut kulą”.

Po wojnie aktywność twórcza artysty zaowocowała

rzeźbami: „Proletariusz”, „Wspólny cel”,„Nokturn

oświęcimski”, „Ewa”, „Pomnik E. Zegadłowicza”,

„Pomnik Armii Radzieckiej”, „Macierzyństwo”,

„Statua Chrystusa”, „Rzeźba Kopernika”

i wieloma innymi. Uprawiał również malarstwo

będące wyrazem podziwu dla piękna i harmonii

otaczającego go świata.

Uczestniczył w wielu wystawach zbiorowych,

oddziałowych, okręgowych, środowiskowych

i ogólnopolskich, m.in. w XXIII Ogólnopolskiej

Wystawie Malarstwa „Bielska Jesień” 1986

i Wystawie Malarstwa Laureatów Nagrody

Plastycznej BTSK „Sztaluga Juliana Fałata” 1990.

Miał kilka wystaw indywidualnych, m.in.

w Pawilonie Wystawowym ZPAP (1960) i BWA

w Bielsku-Białej (1981). Jego prace znajdują się w:

Muzeum Emila Zegadłowicza w Gorzeniu, Muzeum

Historycznym w Bielsku-Białej oraz prywatnej

galerii przy ul. Karmelickiej w Wadowicach.

Tors kobiety
ok. 1980
Muzeum Historyczne w Bielsku-Białej, fot. A. Migdał-Drost
Fot. artysty
ZPAP Okręg Bielsko-Biała, archiwum