Urodził się w Raju (parafia Karwina) 20.01.1892, zmarł 8 kwietnia 1965 w Pszczynie, pochowany jest w Bielsku-Białej.
Studiował w Szkole Politechnicznej we Lwowie na Wydziale Budownictwa Lądowego (Architektury),
tam też uczęszczał na kursy malarskie. W 20-leciu międzywojennym zamieszkał na Śląsku,
najpierw w Czechowicach, a po II wojnie światowej w Bielsku. Był współzałożycielem Związku
Architektów na Śląsku (późniejszego katowickiego Oddziału Stowarzyszenia Architektów
Rzeczypospolitej Polskiej). W latach 30. XX wieku był nauczycielem kontraktowym w Państwowej
Szkole Przemysłowej w Bielsku, gdzie prowadził zajęcia z ustrojów i prawa budowlanego oraz
rysunku budowlanego. Organizując spotkania i kursy tematyczne, starał się wśród swoich uczniów
i ich rodziców wzbudzać ogólne zainteresowanie sztuką, architekturą i ochroną zabytków.
W lipcu 1945 roku, wspólnie z Janem Chwierutem i Stanisławem Oczką, zorganizował w bielskim
zamku kursy przygotowawcze dla studentów ASP. Należał do bielskiego Oddziału ZPAP.
Pracował w miejscowym Biurze Projektów Budownictwa Ogólnego „Miastoprojekt”.
Był przede wszystkim architektem, projektował domy jednorodzinne, opracowywał plany kościołów
(w Chybiu, Łazach, Szczyrku) i budynków szkolnych (np. w Mnichu k. Chybia, Czechowicach-
-Dziedzicach), projektował tzw. małą architekturę, wyposażenie i aranżacje wnętrz oraz witraże.
Zajmował się także malarstwem olejnym i akwarelowym, o tematyce pejzażowej.
W latach 1945-1950 uczestniczył w dorocznych wystawach bielskiego Oddziału ZPAP.

Królowej Polski
na Górce w Szczyrku
1948-1953
fot. T. Dudek Bujarek

