Ignacy Bieniek

Urodził się 14 maja 1925 roku w Bystrej Krakowskiej, zmarł 17 stycznia 1993 roku

we Wrocławiu.

Studiował na Wydziale Malarstwa w krakowskiej ASP pod kierunkiem prof.: Zbigniewa

Pronaszki, Henryka Gotliba, Jerzego Fedkowicza, Zygmunta Radnickiego.

Członek ZPAP od 1952 roku (nr legitymacji: 2519).

Mistrz malarstwa sztalugowego, grafik, rysownik, twórca i wykonawca projektów medali,

mozaik i innych dzieł z zakresu sztuki użytkowej, m.in. mozaiki na ścianie tkalni ZPW

„Welux” w Bielsku-Białej. Żył i działał w Bielsku-Białej, gdyż bliskość gór sprzyjała jego

twórczości.

Jak sam mówił: „Jestem góralem, sobą! Maluję niepokoje swojego serca, miłość do tego,

co kocham od lat dziecięcych”.

Otrzymał niezliczoną ilość nagród i wyróżnień. Jego obrazy znajdują się w wielu

muzeach, instytucjach i placówkach kulturalnych, a także w domach prywatnych.

Był – jak wspominają inni – twórcą profesjonalnym, uwielbianym przez artystów

amatorów, uczył ich rozumienia współczesnej sztuki, był też dla nich „bratnią duszą”,

kompanem od pędzla i lampki absyntu. Koledzy po fachu mówili o nim krótko:

„To był prawdziwy mistrz, nigdy się nie wywyższał”.

Obszerne omówienia twórczości i postaci autora m.in. w: Malarstwo. Ignacy Bieniek, red. M. Kliś,

Bielsko-Biała 1999 oraz na stronach:

www.ignacybieniek.pl, www.ignacybienieniek.com.pl, www.ignacybieniek.com.pl/recenzje