Urodził się w 1935 roku w Goleszowie.
Profesor sztuk plastycznych. Studia artystyczne w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.
Dyplom z wyróżnieniem uzyskał na Wydziale Rzeźby w pracowni prof. Jerzego Bandury w 1961 roku.
W latach 1973-2006 związany z filią Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie. Współorganizował
Kierunek Wychowanie Plastyczne, kierował Zakładem Rzeźby w Instytucie Sztuki.
Od 1962 roku jest członkiem ZPAP (nr legitymacji: 5736). W 1987 roku mianowany rzeczoznawcą
Ministerstwa Kultury i Sztuki w zakresie rzeźby współczesnej.
Uprawia rzeźbę w drewnie, kamieniu, brązie i tworzywach sztucznych. Zajmuje się również
architekturą wnętrz, fotografiką i sztuką sakralną.
1995, brąz
W latach 1961-1970 powstał cykl form biologicznych w drewnie. Od 1989 roku do chwili obecnej
tworzy cykle rzeźb kameralnych w brązie: „Drzewa nadziei”, „Uskrzydlone”, „Pory roku”,
„Trzy Gracje”. Motywem przewodnim tych rzeźb bywa najczęściej refleksja nad ludzkim losem,
zmaganiami z życiem, tragediami i nadziejami. Ten rodzaj osobistej refleksji pozwala
na niezależność wobec aktualnych, przeważających tendencji w sztuce współczesnej.
W 1988 roku uhonorowany został nagrodą Błogosławionego Brata Alberta za osiągnięcia w dziedzinie
sztuki sakralnej.
Jest twórcą kilkunastu pomników i tablic portretowych wybitnych Polaków na terenie Śląska,
a także wielu rzeźb plenerowych, płaskorzeźb i akcentów rzeźbiarskich we wnętrzach budynków
użyteczności publicznej. W latach 2003-2008 uczestniczył w odbudowie zburzonego Pomnika
Legionistów Śląskich w Cieszynie, zaprojektował rekonstrukcję monumentu oraz odtworzył
model rzeźby.
Na przestrzeni całego okresu twórczości prezentował swoje prace na wystawach
indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą, między innymi w Austrii, Belgii i Czechach.