Wąsikiewicz-Wolnicka Ewa

Urodziła się 1 grudnia 1934 roku w Kozach.

Studiowała na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie,

dyplom w pracowni prof. Jerzego Bandury uzyskała w 1960 roku.

Po studiach całkowicie poświęciła się malarstwu. W 1970 roku otrzymała

stypendium Ministra Kultury i Sztuki na podróż artystyczną do Włoch.

Do ZPAP należy od 1961 roku (nr legitymacji: 5393).

Została dwukrotnie nagrodzona podczas Ogólnopolskiego Konkursu

Malarstwa „Bielska Jesień” w 1968 i 1969 roku.

Uczestniczyła w wielu krajowych i zagranicznych wystawach i plenerach.

Miała kilkanaście wystaw

indywidualnych, a jej prace znajdują się

w zbiorach prywatnych i kolekcjach

muzealnych w 16 państwach.

W 2005 roku w Galerii Bielskiej BWA

odbyła się jej wystawa retrospektywna

pt. „Liryka i metafora”, na której

zaprezentowała ponad 50 obrazów

z całego okresu twórczości.

Artystka tworzy obrazy z dominantą

chłodnych tonów, niezwykle

nastrojowe, pełne barwnych harmonii

i wysmakowanych kolorystycznych

zestawień. Dekoracyjne walory

i intymny charakter wielu kompozycji są

znamienne dla tematycznego

repertuaru prac artystki. Ich głównym

tematem jest kobieta wpisana

w surrealistyczny pejzaż. Niekiedy tłem

dla modelek są galopujące konie lub

też intrygujące w formie kwiaty,

pełne odniesień do osobistych przeżyć.

Wyważone, zwarte kompozycje

ukazujące bogaty wewnętrzny świat

artystki, z jej fascynacjami i silnymi

związkami z naturą, nie ulegają

wpływom i trendom, odznaczają się

dojrzałością i niezwykłą konsekwencją.

Oczarowanie
2000, olej, płótno
fot. W. Waldner