Jan Dzieślewski „Powała”

Urodził się 7 kwietnia 1907 roku w Nowym Sączu, zmarł 8 stycznia 1985 roku tamże.

Ukończył studia artystyczne na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu im. Stefana Batorego w Wilnie pod

kierunkiem prof.: Ferdynanda Ruszczyca i Ludomira Slendzińskiego, a następnie w Królewskiej

Akademii Sztuk Pięknych w Rzymie.

Był prezesem pierwszego Polskiego Koła Artystów Plastyków „Kapitol” w Rzymie w 1936 roku,

a także członkiem Polskiego Towarzystwa Artystycznego w Warszawie.

Podróżował po krajach europejskich, malując liczne pejzaże.

Po II wojnie światowej, w latach 1945-1946, kierował wydziałami propagandy w Nowym Sączu i Białej.

Był członkiem Oddziału ZPAP w Bielsku i Bielsku-Białej w latach 1945-1959.

Od roku 1946 pracował jako wykładowca technik graficznych w Szkole Malarstwa, Rzeźby i Grafiki w Bielsku,

późniejszym Państwowym Liceum Technik Plastycznych, którego był dyrektorem w latach 1951-1955.

Od 1947 roku uczył także w Państwowym Ognisku Kultury Plastycznej w Bielsku (w latach 1950-1955

dyrektor tejże szkoły). W okresie od 1 maja 1951 roku do połowy 1952 kierował Państwowym

Muzeum w Bielsku-Białej oraz był prezesem Spółdzielni Przemysłu Ludowego i Artystycznego „Twórczość”.

Od roku 1958 ponownie aktywnie działał na terenie Nowego Sącza. Był założycielem i członkiem Oddziału

ZPAP w Nowym Sączu, a także założycielem i przewodniczącym „Grupy Czterech” oraz honorowym

człnkiem Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych.

Brał udział w wystawach oddziałowych i okręgowych oraz m.in. w:

– wystawie prac członków koła „Kapitol”, Palazzo Doria, Rzym 1936,

– Międzynarodowym Biennale Grafiki, Kraków 1968.

Otrzymał III nagrodę za prace graficzne na wystawie malarstwa i grafiki bielskiego oddziału ZPAP (1948),

nagrodę Wojewódzkiej Rady Kultury w Katowicach za malarstwo sztalugowe i został odznaczony

Medalem Dziesięciolecia PRL.