Joanna Konarzewska

Urodziła się 18 grudnia 1926 roku w Rybniku, zmarła

16 czerwca 1991 roku w Zbrosławicach

k. Tarnowskich Gór.

Studiowała w krakowskiej ASP na Wydziale Grafiki

w Katowicach w latach 1952-1958, m.in. pod kierunkiem

prof. Aleksandra Raka.

W latach 1959-1983 wiele podróżowała po krajach

Europy Zachodniej i Stanach Zjednoczonych. Wówczas to

rozwinęła zainteresowania architekturą wnętrz.

W latach pięćdziesiątych, wraz z mężem Ludwikiem Konarzewskim juniorem, nauczała malarstwa, grafiki

i rysunku w prowadzonym przy ich własnym domu w Istebnej na Buczniku – Społecznym Ognisku

Plastycznym, zaś w latach 1958-1968 w założonym po wojnie przez męża i jego ojca – Państwowym Ognisku

Plastycznym w Rydułtowach. W latach 1970-1976 nauczała plastyki w szkołach średnich. W dziedzinie

edukacji plastycznej duży nacisk kładła na rolę sztuki stosowanej i kultury materialnej. Ten, wówczas dość

nowatorski, sposób i zakres kształcenia plastycznego, przyczyniał się do jej sukcesów pedagogicznych,

polegających na wyraźnym podniesieniu świadomości estetycznej wchodzącej w życie młodzieży.

Jej grafiki to przede wszystkim litografie i drzeworyty, choć tworzyła także w niektórych technikach

metalowych. Uprawiała malarstwo olejne, którego tematami były pejzaże, portrety i martwe natury, w jej

dorobku są akwarele i pastele emanujące osobistą fascynacją górskim i morskim pejzażem. Zajmowała się

także dekoratorstwem wnętrz, m.in. zrealizowała wnętrza w Domu Kultury KWK „Rydułtowy” w Rydułtowach

koło Rybnika (1960). Aranżacja wnętrz rydułtowskiego DK, podobnie jak i wielu innych – zwłaszcza znajdujących

się w miejscach publicznych – nie zachowała się (istnieje jednak dokumentacja w postaci barwnych

fotografii z epoki).

W latach 70. i 80. XX wieku brała udział w wielu wystawach środowiskowych, oddziałowych, okręgowych

i ogólnopolskich w: Katowicach, Rybniku, Bielsku-Białej, a także za granicą w Hamburgu i Kolonii.

Bibl.: Ł. Konarzewski, Joanna Konarzewska, czyli kwiaty śląskie, „Znad Olzy” 2001, R. IV, nr 3.