Karol Tyc

Urodził się 5 czerwca 1909 roku w Milówce, zmarł w 1949 roku w Kętach.

Uczył się w Państwowej Szkole Przemysłowej w Bielsku. Studiował

malarstwo sztalugowe i ścienne w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych.

Rozpoczęte w latach 30. studia zakończył dyplomem w 1946 roku.

Pracował jako nauczyciel w Państwowym Liceum Technik Plastycznych

i Państwowej Szkole Przemysłowej w Bielsku.

Od 1947 roku należał do ZPAP.

Uprawiał malarstwo sztalugowe olejne o tematyce rodzajowej, rodzinnej,

zwierzęcej i pejzażowej.

Interesowała go przestrzeń i zagadnienia związane z percepcją koloru, szczególnie barwy rozmytej

w smugach światła. Zajmował się także rysunkiem i grafiką – drzeworytem i linorytem.

W pracach graficznych i rysunkowych dokumentował mieszkańców Beskidu Żywieckiego oraz ich

codzienne zajęcia.

Uczestniczył w wiosennych i jesiennych salonach oraz wystawach oddziałowych i okręgowych.

W 1949 roku w zamku Sułkowskich – siedzibie ZPAP – miała miejsce pośmiertna wystawa jego prac,

natomiast w roku 1990 Muzeum Okręgowe z tą samą siedzibą przygotowało „Wystawę prac

malarskich Karola Tyca”.

Prace jego znajdują się w kolekcjach prywatnych i w zbiorach Muzeum Historycznego w Bielsku-Białej.