Stanisław Rabaszowski

Urodził się 9 września 1928 roku w Pszczynie, zmarł w 2005 roku tamże.

Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie na Wydziale Grafiki Propagandowej w Katowicach,

uzyskując dyplom w 1955 roku.

Był członkiem ZPAP od 1956 roku (nr leg. 3633).

Należał do Grupy „ROW”. Współpracował z Komisją Estetyki Miasta Pszczyny i Państwowym Muzeum

w Bielsku-Białej.

Przez pewien okres pracował w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych w Bielsku-Białej.

Od roku 1970 był członkiem Kolegium Rzeczoznawców przy PP PSP w Katowicach.

Uprawiał grafikę propagandową, użytkową, scenografię, wystawiennictwo i architekturę wnętrz.

Ważniejsze realizacje:

architektura wnętrz ośrodków wczasowych „Chemik” i „Halny” w Ustroniu-Jaszowcu, projekty

wnętrz domów handlowych, domów kultury i zakładów gastronomicznych na terenie całego kraju,

m.in. w: Bielsku-Białej, Katowicach, Kłobucku, Kołobrzegu, Łebie, Juracie oraz wielu miejscowości

na terenie Rybnickiego Okręgu Węglowego.

Projektował także kościoły i ich wnętrza (np. w Porębie).

Brał udział w wystawach oddziałowych, okręgowych i środowiskowych.

Nagrody:

– wyróżnienie za plakat na Festiwalu Młodzieży i Studentów, Bukareszt 1953,

– I nagroda w konkursie na nagłówek „Kroniki Beskidzkiej”, 1958,

– I nagroda (wspólnie z Aliną Rabaszowską) w konkursie na plakat z okazji 700-lecia

Bielska-Białej, 1964,

– I nagroda w konkursie na projekt placu zabaw dla dzieci w Pszczynie, 1964.

Zajmował się także akwarelą, w której dokumentował budownictwo i zwyczaje Ziemi Pszczyńskiej:

„Chciałbym zostawić miastu po sobie historię przedwojennej Pszczyny przedstawioną

w akwareli. Noszę w sobie obrazy, których już nie ma i mało kto je pamięta. Chcę je opowiedzieć

pędzlem i zostawić potomnym”.

Stara Pszczyna z lat 30.
ok. 1985, akwarela, papier
Miejsko-Powiatowa Biblioteka Publiczna w Pszczynie

Fot. artysty za:

Malarstwo, grafika, rzeźba, tkanina, scenografia,

architektura wnętrz, sztuka użytkowa. Wystawa

z okazji 25-lecia ZPAP Oddziału w Bielsku-Białej,

maj 1970, [Bielsko-Biała 1971]