
Urodził się 2 czerwca 1925 roku w Jeleniu k. Jaworzna, zmarł 12 października 1983 roku w Bielsku-Białej.
Pochowany został na cmentarzu rzymskokatolickim w Białej.
Pochodził z rodziny górniczej. W czasie II wojny światowej został aresztowany (3 lipca 1941) i wywieziony
do obozów pracy przymusowej w Klein Mangerstdorf, Markstadt, Rattwitz. W okresie od 25 czerwca 1942
roku do 9 marca 1944 przebywał w obozie koncentracyjnym Auschwitz.
Po wojnie podjął studia w krakowskiej ASP na Wydziale Malarstwa i w Studium Pedagogicznym.
Dyplom uzyskał w 1952 roku w pracowni malarstwa Wojciecha Weissa, Zbigniewa Pronaszki
i Hanny Rudzkiej-Cybisowej.
Po studiach zamieszkał w Bielsku-Białej, podjął pracę
w Studiu Filmów Rysunkowych, był kreślarzem
w bielskim „Miastoprojekcie”, następnie do 1968 roku
uczył w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych.
Współpracował z zurychskim wydawnictwem Graphis
Annal.
Od 1954 roku był członkiem ZPAP (nr legitymacji: 3282),
w latach 1961-1967 wiceprezesem bielskiego Oddziału,
w latach 1969-1972 i w 1983 prezesem. Był też
członkiem Kolegium Rzeczoznawców przy PPSP
w Katowicach oraz rzeczoznawcą ds. architektury
wnętrz przy MKiS.
Od 1959 roku zajmował się projektowaniem, równolegle
uprawiając malarstwo olejne, linoryt, metaloplastykę,
sgraffito (m.in. na elewacji Teatru Lalek „Banialuka”
i Elektrociepłowni w Bielsku-Białej), mozaikę (kawiarnia
kopalni „Silesia” w Katowicach), polichromię,
architekturę wnętrz (m.in. wystrój pawilonu BWA
w Katowicach, kawiarni: „Staromiejska”, „Radosna”,
„Bajka” w Bielsku-Białej, zajazdu „Bielsko”, Domu
Wycieczkowego PTTK w Wiśle-Malince, DK w Łaziskach
i Wojkowicach, Domów Wczasowych kopalni
„Zofiówka” i huty „Baildon” w Ustroniu, kina „Rialto”
w Bielsku-Białej i „Marzenie” w Zabrzu). Projektował
aranżacje i wyposażenia wnętrz domów kultury,
sal kinowych, kawiarni, domów wczasowych, restauracji,
pałaców ślubów, bibliotek, wystaw oraz pierwszego
Pawilonu Wystawowego ZPAP w Bielsku-Białej.
Zrealizował dwa pomniki ku czci obrońców z 1939 roku
w Węgierskiej Górce (wspólnie z M. Hańderkiem)
i w Rajsku k. Oświęcimia.
Przygotował kilkanaście wystaw indywidualnych.
Regularnie uczestniczył we wszystkich wystawach
oddziałowych, okręgowych, wielu ogólnopolskich,
na których zdobywał nagrody i wyróżnienia, m.in.:
był wielokrotnym laureatem konkursu organizowanego
przez bielsko-bialski Oddział ZPAP na najlepszy
obraz czy grafikę kwartału oraz dwukrotnie nagrodzony
brązowym medalem na „Bielskiej Jesieni”
(1965 – grafika, 1981 – obraz).
Odznaczony: Srebrnym Krzyżem Zasługi (1975) i odznaką
„Zasłużony Działacz Kultury” (1980).

1978, olej, płótno
Bibl.: Oblicza Bielska-Białej. Twórcy ikonografii miasta. Prace ze zbiorów
Muzeum w Bielsku-Białej, red. I. Purzycka, Bielsko-Biała 2010, s. 228.
