Urodził się 15 maja 1880 roku w Łowiczu,
zmarł 10 listopada 1948 roku w Bielsku.
Szkołę średnią ukończył w Sosnowcu. Studia rozpoczęte
w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych u prof. Konrada
Krzyżanowskiego kontynuował pod kierunkiem Stanisława
Noakowskiego w Centralnej Szkole Sztuki Stosowanej
im. Sergieja Stroganowa w Moskwie. W latach 1912–1920
odbył artystyczną podróż po Europie – był w Dreźnie,
Monachium, Paryżu, Florencji i Rzymie.
ok. 1946-1948, tempera, akwarela, tektura
Muzeum Historyczne w Bielsku-Białej
MBB/S/109, fot. A. Migdał-Drost
W 1921 roku podjął pracę zawodową jako artysta plastyk
i nauczyciel w Państwowym Instytucie Robót Ręcznych
w Warszawie. Wykładał rysunek, malarstwo, kompozycję,
perspektywę i wiedzę o sztuce. W okresie okupacji prowadził
tajny kurs dla słuchaczy tego lnstytutu. Po wyzwoleniu nadal
był profesorem tej uczelni przeniesionej
do Bielska (ul. Słowackiego 24), w latach 1946–1948 jej
wicedyrektorem. Od lutego 1946 roku był również
wykładowcą w Szkole Malarstwa, Rzeźby i Grafiki w Bielsku.
Od grudnia 1947 roku, aż do śmierci pełnił obowiązki prezesa
Zarządu Oddziału Związku Polskich Artystów Plastyków
w Bielsku. Każdą wolną chwilę poświęcał malarstwu. Malował
olejno i akwarelą. Są to głównie widoki miast, pejzaże
nadmorskie, krajobrazy z Bukowiny, Bielska i okolicy
oraz widoki wnętrz.
Uczestniczył w wystawach oddziałowych organizowanych
w zamku Sułkowskich w Bielsku.
W roku 1949 miała miejsce pośmiertna wystawa jego prac
zorganizowana przez bielski Oddział ZPAP.